Hoe Evelien haar leven stap voor stap terugkreeg

Evelien woont samen met haar man, heeft drie kinderen van acht, zes en twee jaar en een hond. Thuis is het “altijd rumoerig, chaotisch en gezellig”. Naast haar gezin werkt ze als functioneel applicatiebeheerder bij een zorginstelling voor ouderen.

Na haar tweede zwangerschap ging Evelien naar de huisarts en de fysiotherapeut. Daar hoorde ze dat ze een forse diastase had: een ruimte tussen de rechte buikspieren. Een operatie was mogelijk, maar Evelien twijfelde nog. “We wisten nog niet of we een derde kindje wilden. Daarom besloot ik eerst af te wachten.”

Tijdens haar derde zwangerschap ontstond ook een buikwandbreuk. “Ik zag echt een extra bobbel op mijn buik.” Na de bevalling wist ze dat ze hulp wilde. Toch moest ze eerst herstellen van de zwangerschap. “Mijn lichaam moest ontzwangeren. Dat duurde negen maanden.” Die periode vond ze zwaar. Vooral de buikwandbreuk gaf veel klachten. “Soms kwamen mijn darmen naar voren. Dan moest ik die letterlijk terugduwen om de spanning eraf te halen.” Gewone dingen werden steeds moeilijker. “Ik kon mijn jongste niet meer in een draagzak dragen. En wandelen met de kinderen ging bijna niet meer.”

Via het Antonius in Sneek kwam Evelien uiteindelijk bij Frisius MC terecht voor de operatie in Heerenveen. “De arts werkte voor beide organisaties. Vanaf het eerste gesprek voelde het goed. De communicatie was duidelijk en prettig.” De operatie zelf viel haar tegen. “Ik had veel pijn na afloop. Eerst werkte de pijnstilling niet goed. Gelukkig werd dat snel aangepast.” Evelien bleef drie nachten in het ziekenhuis. Samen met de fysiotherapeut oefende ze met bewegen en traplopen. “Je buik zit echt strak, alsof je een korset om hebt. Rechtop zitten ging nog wel, maar alles daartussenin was moeilijk.”

Ook thuis had ze veel hulp nodig. Haar man nam zorgverlof en vakantie op om voor het gezin te zorgen. “Als ik ging liggen, liep hij met me mee om mij te helpen.” De eerste weken waren pittig. Daarnaast ontstond er een ontsteking bij de wond. “Ik kon gelukkig makkelijk contact opnemen. Als ik twijfelde, stuurde ik een foto door. Dan keek iemand meteen mee.” 

Na de operatie begon een lang hersteltraject. Evelien volgde nog een half jaar fysiotherapie om haar buikspieren sterker te maken. Stap voor stap ging het beter. “Je merkt iedere week dat je sterker wordt.”

Nu kan ze weer doen wat voorheen onmogelijk leek. “Ik loop weer mee met de avondvierdaagse. Ik draag mijn kind weer in de draagzak. Eigenlijk kan ik alles weer doen.” 

Daar is ze dankbaar voor. “Als ik terugkijk, was het een zware periode. Maar ik ben vooral blij dat het nu goed gaat. Het heeft me echt kwaliteit van leven teruggegeven.”